Polska znalazła się na 30. miejscu wśród przebadanych 34 krajów OECD w rankingu PwC „Golden Age Index”, oceniającym poziom wykorzystania potencjału osób w wieku 55+ w pracy. Gdyby stopa zatrudnienia osób 55+ w Polsce była taka jak w zajmującej 3. pozycję w zestawieniu Szwecji, PKB mogłoby wzrosnąć od 4 do nawet 8 proc., szacują eksperci.

Ranking „Golden Age Index” obejmuje wszystkie 34 kraje z grupy OECD (Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju), oceniając je na podstawie wybranych kluczowych wskaźników, m.in. liczby zatrudnionych osób w wieku powyżej 55 lat, ich zarobków, udziału w szkoleniach czy liczby umów na część etatu. Na pierwszym miejscu rankingu niezmiennie od 2003 roku znajduje się Islandia. Kolejne pozycje zajmują Nowa Zelandia i Szwecja.

Polska plasuje się na 30. miejscu (w poprzedniej edycji rankingu z 2015 r. była na 31.). Tymczasem, jak szacują eksperci PwC, gdyby stopa zatrudnienia osób 55+ była wyższa, PKB krajów zrzeszonych w OECD mogłoby wzrosnąć nawet o 2,6 bln dolarów rocznie. Eksperci PwC zwracają uwagę, że właściwa aktywizacja zawodowa osób w wieku 55+ ma znaczenie nie tylko w wymiarze korzyści biznesowych dla danej firmy, ale także ekonomicznym dla całego kraju. Według szacunków PwC, gdyby stopa zatrudnienia osób 55+ w Polsce była taka jak w Szwecji, nasze PKB – w zależności od produktywności tej grupy wiekowej – mogłoby wzrosnąć od 4 do nawet 8 proc.

Stopa zatrudnienia w grupie wiekowej 55-64 w Polsce wynosi 42,5 proc. (w 2003 r. 28,6 proc.), niższy wskaźnik mają tylko Węgry, Słowenia, Grecja i Turcja. Z kolei stopa zatrudnienia w grupie wiekowej 65-69 wynosi 9,7 proc., co lokuje Polskę na 25. pozycji wśród 34. krajów OECD. Średni efektywny wiek wyjścia z rynku pracy w Polsce to 60,8 lat - to 30. miejsce w OECD – taki sam wskaźnik jest w Grecji; niższy jest tylko w Belgii, Słowacji i Francji.


- Polska zajmuje końcowe pozycje zestawienia w niemal wszystkich badanych obszarach Golden Age Index, poza relacją wynagrodzenia osób starszych do młodszych grup wiekowych. Warto jednak odnotować, że w porównaniu do wyników z 2003 r. większość wskaźników się poprawia, choć to dość powolny wzrost. W kolejnych latach na pewno na plus zmieni się stopa zatrudnienia osób powyżej 55 roku życia. Jest to związane z wchodzeniem w wiek zaawansowany osób, które na początku transformacji gospodarczej były około 30-stki, czyli większość kariery zawodowej odbyły już w gospodarce rynkowej. Są oni przyzwyczajeni do elastyczności i do częstych zmian kompetencji, co pozwala im na utrzymanie się dłużej na rynku pracy” – mówi Mateusz Walewski, PwC.

Autorzy raportu zwracają uwagę na 3 kluczowe zagadnienia, które powinny być wzięte pod uwagę w kontekście lepszego wykorzystania w pracy osób w wieku 55+.


  • Zachęcanie do późniejszego przechodzenia na emeryturę nie tylko poprzez wiek emerytalny, ale także poprzez tworzenie zachęt finansowych, które skłonią pracowników do kontynuowania pracy

  • Zmniejszanie kosztów zatrudnienia osób starszych, poprzez odpowiednie regulacje przeciwdziałające dyskryminacji tej grupy wiekowej na rynku pracy

  • Poprawa zdolności zatrudnienia, poprzez promowanie kształcenia ustawicznego i organizowanie szkoleń podnoszących kwalifikacje starszych pracowników.


- Firmy w Polsce powinny lepiej wykorzystywać potencjał osób w wieku 55+, mając na uwadze ich długoletnie doświadczenie na rynku pracy, które może okazać się niezwykle cenne dla młodszych członków zespołu. Rozsądne wydaje się tworzenie długookresowych strategii zatrudnienia, które uwzględnią promowanie i wspieranie starszych pracowników oraz odpowiednie dla nich programy rozwojowe– podsumowuje Ewa Zmysłowska, PwC.