Głownia guzowata to choroba grzybowa, pasożyt kukurydzy. Jej zarodniki zimują w glebie, szczątkach roślin oraz ziarnach. Najczęściej głownia poraża kolby i wiechy, co pokazujemy na zdjęciach.

 

Choroba lubi letnie warunki, gdy jest bardzo ciepło i sucho, wtedy rozwija się najlepiej. Głownia szczególnie upodobała sobie gleby piaszczyste z niedoborem wody lub te z dużą zawartością azotu. Sprzyjające dla jej rozwoju jest sianie kukurydzy po sobie. Kiedy rośliny są szczególnie narazone? W przypadku ich mechanicznego uszkodzenia, m.in. przez szkodniki. Najłatwiej zaobserwować głownie na obrzeżach plantacji, tu występuje najczęściej. 


Przeczytaj też: Globalizacja uwiera polskich rolników. Ukraina budzi ich lęk

 

Sposobem na zwalczanie czy też zapobieganie chorobie, poza stosowaniem płodozmianu, jest zaprawianie nasion. Zwalczać już występującą głownię można poprzez obryzanie guzów, które pojawiły się na roślinach (gdy narosty są jeszcze twarde). Różni badacze określają straty powodowane przez głownie od kilku do kilkunastu procent. 

 

Wyróżnia się 3 generacje głowni:


  1. Zakaża młode siewki na etapie rozwoju liści, rośliny mogą ulec deformacji, co często uniemożliwia rozwój kolb. Efektem jest zamieranie roślin i puste place na polu.

  2. Zakaża dojrzewające rośliny na etapie kwitnienia, a to może uniemożliwić rozwój ziaren. 

  3. Zajmuje dojrzewające ziarniaki, ale ma już mniejszy wpływ na plon. Opanowuje najczęściej czubki kolb lub pojedyncze ziarniaki

 

 

Zarodniki grzyba zimują w glebie na porażonych resztkach pożniwnych oraz ziarnie siewnym. Objawami głowni guzowatej są guzowate narośla różnego kształtu i wielkości na wszystkich częściach rośliny, a czasem na korzeniach wystających ponad powierzchnię.