Pisząc na Piasku - Ten, co włada piórem, ma moc

    Pisząc na Piasku - Ten, co włada piórem, ma moc

    Ks. Roman E. Rogowski

    Gazeta Wrocławska

    Gazeta Wrocławska

    Pisząc na Piasku - Ten, co włada piórem, ma moc

    ©Polskapresse

    W powieści greckiego pisarza, Pandelisa Prevelakisa, "Słońce śmierci", główny bohater, chłopiec Jorgakis, słyszy z ust nauczyciela takie zdanie: "Włożę ci do ręki rzecz potężniejszą niż berło szczerozłote! Uczynię cię zdolnym do władania piórem".
    Pisząc na Piasku - Ten, co włada piórem, ma moc

    ©Polskapresse

    Ta profetyczna zapowiedź nauczyciela spełniła się w życiu i pisarstwie Isaaca Bashevisa Singera, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury - i to literatury w języku jidysz, urodzonego w Warszawie, potem mieszkającego w Biłgoraju, w końcu zamieszkałego na stałe na Zachodzie.
    Jego całą twórczość można by wyrazić w zdaniu Abrahama J. Meschela z jego książki "Pańska jest ziemia": "Nie tylko Bóg potrzebny jest człowiekowi, lecz również człowiek jest potrzebny Bogu".


    A oto kilka myśli z opowieści I.B. Singera:
    Człowiek jako człowiek. W "Niewolniku" pisał: "Dla Boga, którego zamiary wymagają zarówno życia, jak i śmierci nie ma czegoś takiego jak dobre urodzenie. W młynach Boga nawet plewy stają się ziarnem". I rzeczywiście - "u Boga nie ma względu na osobę" /Rz 2,11/!

    Współczucie. "Współczucie jest formą miłości, a nawet jej najwyższą formą wyrazu" - wyznaje w "Namiętnościach". Współczucie - "sympatheia" - to rzeczywiście najwyższa forma miłości, bowiem ma charakter praktyczny i zawiera w sobie trzy postawy: zobaczyć człowieka, wczuć się w jego położenie i usiłować mu pomóc!

    Polityk. Opowieść "Biegnący donikąd": "Homo politicus nie jest zainteresowany prawdziwością wiary i uczciwością zamierzeń, a jedynie przynależnością do wygrywającej kliki i jej wspieraniem". Polityk - od "polis" - człowiek, który powinien troszczyć się o dobro wspólnoty - miasta, ojczyzny, państwa, a przede wszystkim narodu. Dlaczego tego nie robi? Bo kieruje się "egoizmem partyjnym".
    Prorok. W "Certyfikacie" jest takie zdanie: "Być może w każdym z nas kryje się prorok, ale jesteśmy głusi na takie ostrze-żenie". Sakramenty "inicjacji chrześcijańskiej" - chrzest i bierzmowanie - uaktywniają prorockie posłannictwo przez uczestnictwo w prorockiej funkcji Chrystusa i przez świadomość wiary.

    Wielkość. "Nie jesteś sam, jesteś cząstką wszechświata, dzieckiem Boga, nieodłącznym elementem Stworzenia. Twoje cierpienie jest cierpieniem Boga, twoja tęsknota jego tęsknotą" - czytamy w "Korespondencie". Dlatego św. Paweł pisze: "Razem z Chrystusem zostałem przybity do krzyża. Teraz już nie żyję ja, lecz żyje we mnie Chrystus" /Gal 2,19-20/.

    Głupota. Opowieść "Rozwód": "Kiedy nadejdzie Mesjasz, wszyscy chorzy odzyskają zdrowie, ale głupcy pozostaną głupcami". Mesjasz już przyszedł, a głupota rzeczywiście zbiera obfite żniwo. Chrystus zalicza głupotę do katalogu złych czynów, które czynią "człowieka nieczystym" /Mk 7,21-23/.
    Uczciwość. "Ciagle są jeszcze uczciwi ludzie. Kłopot w tym, że niegodziwcy robią cały ten hałas, a sprawiedliwi śpią..." - zapewnia pisarz w "Czasopiśmie". To wielki problem na całym świecie, a szczególnie w społecznościach. Dlatego Apostoł wzywa: "Teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu..." /Rz 13,11/.

    Religia i wiara. W opowieści "Coś w tym jest" czytamy: "Jeżeli nie wierzysz w jednego Boga, musisz uwierzyć w innego". Psychologia religii zapewnia: człowiek jako istota z natury religijna wierzy albo w Boga, albo w bożka! A tym bożkiem może być wszystko. Stąd warto posłuchać Mistrza: "Bądźcie roztropni jak węże!" /Mt 10,16/.
    ks. Roman E. Rogowski

    Czytaj także

      Komentarze

      Dodajesz komentarz jako: Gość

      Dodając komentarz, akceptujesz regulamin forum

      Liczba znaków do wpisania:

      zaloguj się

      Najnowsze wiadomości

      Zobacz więcej

      Najczęściej czytane

      Polecamy

      Wideo

      Gry On Line - Zagraj Reklama