-
Fakty24
Więcej w tym dziale:
- Region
- Kultura
- Opinie
-
Euro 2012
Więcej w tym dziale:
-
Sport
Więcej w tym dziale:
Zobacz także:
- Zieliński uspokaja: Nie "zajedziemy" piłkarzy
- Biegi narciarskie: Szklarska Poręba ma wyłączność na PŚ
- Piłka nożna: Isailović i Kowalczyk opuszczają Zagłębie
- Tenis: Turniej WTA w Brukseli - Agnieszka Radwańska w ćwierćfinale
- Rybus: Mięśnie bolą, ale ufamy fizjologom
Najczęściej komentowane:
-
Z archiwum
I łgarze pomogą
Data dodania: 2010-08-21 09:30:11 ▪ Ostatnia aktualizacja: 2010-08-21 11:31:09
Zbigniew Figat
(© Fot. MP)
Wspominam wyjazdy z Wrocławia do Bogatyni z sentymentem, jako że były to dni wczesnej młodości i zimowych ferii szkolnych. Na Dworcu Głównym dziwni faceci zatrzymywali na wyrywki podróżnych, wybierających się do strefy nadgranicznej. Sprawdzali dokumenty i co mamy w walizkach czy w plecakach poniemieckich jak mój, z rudą klapą z wielbłądziej skóry. Szukali spekulantów, a może szpiegów - nie wiem.
Ze stacji PKP w Bogatyni szedłem późnym wieczorem przez uśpione miasteczko do ulicy Zygmuntowskiej z małymi, jednorodzinnymi domkami i ogródkami; jeden z ostatnich należał do mego wujostwa, którego córy były już na swoim, więc żyli sami i z radością mnie gościli. Nazajutrz wspinałem się z dwiema ciężkimi deskami i bambusowymi kijkami na ośnieżoną górę zwaną Obserwatorem, z której zjeżdżałem na tych starych, poniemieckich nartach z rowkami i sprężynowymi uchwytami do butów.
Przed zjazdem podziwiałem wśród wzgórz widok Bogatyni z lotu ptaka, zachwycając się wieżyczkami i dachami domów w centrum miasteczka oraz budynkiem liceum, gdzie w I klasie uczyła się córka sąsiadów wujostwa, która zaprosiła mnie na wieczór sylwestrowy. Z Obserwatora widać było koszary wopistów z wybiegiem dla koni na ogrodzonej łące, tuż przy naszym domu oraz trójstyk ośnieżonych granic PRL, Czechosłowacji i NRD - państw, które 20 lat temu przeszły do historii.
Kolację jedliśmy słuchając Wolnej Europy. Potem ciotka szykowała wujkowi, górnikowi z kopalni Turów, jedzenie na nocną zmianę; sześć krom chleba smarowała smalcem z grubymi skwarkami, składała je w pary i wciskała do zatłuszczonej torby po cukrze. Butlę ostudzonej kawy zbożowej wkładała do jednej przegrody starej teczki, a kanapki do drugiej. Żegnali się, powtarzając: z Bogiem, z Bogiem. Jak poumierali, nie miałem już po co jechać do Bogatyni.
Z biegiem lat, już jako doświadczony reporter, pisałem cykl reportaży "Cztery kąty Polski", odwiedzając kolejno styki granic: w Świnoujściu, w Wiżajnach na Suwalszczyźnie, Ustrzykach w Bieszczadach, no i - na koniec - odwiedziłem Bogatynię w Worku Żytawskim. Pierwsze trzy reportaże opublikowano mi bez problemów, a czwarty cenzura zdjęła, bo za drastyczne były w nim wyznania ludzi, którzy chorowali tam z powodu zatrutego środowiska.
Dziesięć lat temu wróciłem do Bogatyni w "Słowie Polskim" z okazji kolejnego Ogólnopolskiego Turnieju Łgarzy. Za monologi, w których roiło się od kwadratowych jaj, łgarze byli tam co roku nagradzani, ale najpierw musieli przesyłać teksty, żeby jury wybrało najlepsze łgarstwa. Ich autorów zapraszano na występy do bogatyńskiego domu kultury.
Z delikatną dozą ironii radziłem wtedy łgarzom, żeby pisali o Worku-Zdroju, o żyznych glebach w okolicznych wsiach, z rześkim powietrzem, a nie trującymi wyziewami z kopalni i elektrowni Turów. Ale laureatami zostali wtedy spece od tematów zastępczych.
Dziesięć lat temu Ogólnopolski Turniej Łgarzy w Bogatyni wygrał żartowniś, który udawał gangstera i w swym monologu opowiadał, jak zorganizował uwolnienie kumpla z więzienia. Do połgania za rok! - kończyłem tamten tekst, podkreślając, że jednak świat się zmienił, bo od dawna nie ma już cenzury i z ochroną środowiska jest lepiej.
Przez ostatnią dekadę nie zaglądałem do Worka Żytawskiego, ale dziś - po kataklizmie, do którego tam doszło - znów wracam do miasta z rzeką Miedzianką i z nadzieją, że obok wspaniałych ludzi, którzy pomagają powodzianom, będą także dawni laureaci i uczestnicy turniejów łgarzy, choć nikomu teraz w Bogatyni nie jest do śmiechu.
Rozrywka
Gazeta Wrocławska
Aktualne wydanie:
Prenumerata:
"Gazeta Wrocławska"
Dział Prenumeraty
ul. św. Antoniego 2/4
wejście B, III piętro
50-073 Wrocław
071 374 81 15
p.jastrzebska@
gazeta.wroc.pl
Prenumerata domowa
Prenumerata teczkowa
Reklama:
"Gazeta Wrocławska" Biuro Reklamy
ul. św. Antoniego 2/4
wejście B, III piętro
50-073 Wrocław
71 374 82 49
faks 071 374 81 35
reklama.wroclaw@
polskapresse.pl
Więcej o reklamie (kliknij)
Kontakt z redakcją:
"Gazeta Wrocławska"
ul. św. Antoniego 2/4
wejście B, III piętro
50-073 Wrocław
71 37 48 151
Kontakt z nami (kliknij)
Reporter dyżurny
71 37 48 205
- 21:50 Wypadek pod Żmigrodem. Krajowa piątka już przejezdna
- 21:13 Wpadł po pijanemu do wykopu. Pogotowie go ratowało (ZOBACZ)
- 20:54 Wrocław: Odcinał brzeszczotem kłódki miłości na Ostrowie Tumskim
- 20:32 Otwarcie Sky Tower. Wałęsa do Czarneckiego: Pan buduje, ja burzyłem
- 20:13 Wrocław: Zmarł rektor Janusz Zierkiewicz
- 20:05 Biegi narciarskie: Szklarska Poręba ma wyłączność na PŚ
- 19:54 Wrocław: Legionella w hotelu Monopol. Czesi są w szoku
Reklama
Reklama
Sonda
Czy wybierasz się na pierwsze zakupy do Sky Tower?
-
Serwisy branżowe
-
Serwisy partnerskie
-
Dzienniki regionalne
-
Serwisy tematyczne
Copyright © Polskapresse Sp. z o.o.
Realizacja serwisu: Gratka Technologie Sp. z o.o.
Polskapresse sp. z.o.o informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie GazetaWroclawska.pl podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.
Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.