Menu Region

Obowiązek alimentacyjny względem pełnoletniego dziecka

Obowiązek alimentacyjny względem pełnoletniego dziecka

Data dodania: Ostatnia aktualizacja:

Marcin Zatorski

Prześlij Drukuj
Do kiedy należy wypłacać dorosłemu dziecku alimenty? Co jest granicą po której ten obowiązek wygasa? Czy dziecko może żądać od rodziców pieniędzy w nieskończoność?
Witam!

Bardzo dziękuję za liczne maile na adres: prawnik-radzi@kancelariazatorski.pl

Poruszają Państwo w nich różne problemy prawne, ale zdecydowana większość z nich, podobnie jak w czasie środowych dyżurów telefonicznych, dotyczy spadków i alimentów.

Dlatego w pierwszym merytorycznym wydaniu blogu "Prawnik radzi", zajmę się obowiązkiem alimentacyjnym, a raczej pewną jego częścią.

W mailach dotyczących tego problemu pojawiało się bardzo często pytanie, do kiedy należy wypłacać alimenty na rzecz dziecka, które jest już pełnoletnie, ale jeszcze na przykład się uczy?

Podawali Państwo różny stan faktyczny. Sytuacje gdy dziecko uczy się stacjonarnie, niestacjonarnie (wieczorowo/zaocznie). Również wtedy, gdy te świadczenie w sposób dobrowolny wypłacają dziadkowie.

W związku z tym, że na blogu mam zdecydowanie więcej miejsca niż w wydanie papierowe, pozwolę sobie na krótkie wprowadzenie ogólne dotyczące obowiązku alimentacyjnego na podstawie wciąż aktualnej uchwały Pełnego Składu Izby Cywilnej i Administracyjnej Sądu Najwyższego w sprawie wytycznych w zakresie wykładni prawa i praktyki sądowej w sprawach o alimenty z 16 grudnia 1987 r. (M.P. 1988 Nr 6, poz. 60).

Obowiązek alimentacyjny wynika z pokrewieństwa albo z więzów prawnych, z którymi ustawodawca wiąże jego istnienie, czyli wynika wprost z ustawy.
Na gruncie polskiego prawa rodzinnego obowiązek alimentacyjny stanowi przede wszystkim zobowiązanie prawno-rodzinne wynikające ex lege z różnych powiązań rodzinnych. Jest on uzależniony od bliskości pokrewieństwa, powinowactwa lub przysposobienia oraz od tego, czy osoby uprawnione mogą utrzymać się własnymi siłami.

Przesłanką obowiązku alimentacyjnego unormowanego w art. 128-144 oraz 60 § 1 k.r.o. jest pozostawanie osoby uprawnionej w niedostatku. Przesłanka ta nie odnosi się do obowiązku alimentacyjnego rodziców względem dziecka, które nie osiągnęło jeszcze samodzielności.

Nie mamy tak zwanej definicji legalnej niedostatku. Pewną wskazówkę interpretacyjną w tym zakresie jest art. 135 § 1 k.r.o. (zakres świadczeń alimentacyjnych). Z jego brzmienia można wnosić, iż niedostatek występuje wtedy, gdy uprawniony nie może w pełni własnymi siłami, z własnych środków, zaspokoić swych usprawiedliwionych potrzeb.

Potrzeby materialne i niematerialne każdego człowieka kształtują się różnie. Obydwa te rodzaje potrzeb są ze sobą sprzężone i tylko ich łączne zaspokojenie zapewnia godziwą egzystencję. W takim kontekście można mówić o zaspokojeniu potrzeb usprawiedliwionych, które każdy uprawniony powinien mieć zapewnione. Są one uzależnione od indywidualnych cech uprawnionego, tj. od wieku, stanu zdrowia, zawodu, pozycji społecznej i dotychczasowej stopy życiowej.
1 3 4 »
Reklama
Reklama
Reklama